Dagboek

20 juli

Net weer een Voel-momentje. Ik was aan het denken over een voorraad aanleggen van het een en ander. Maar ik wist niet of ik het gelijk moest gaan kopen. Toen realiseerde ik me dat ik de mogelijke angst voor het tekort kon gaan voelen. Dat lukte en gaf me opluchting.  En vermoed ik, hielp me weer van wat oordeel te bevrijden. Die rijkdom is misschien wel groter dan alle voorraad die aan te leggen is.

18 juli 2018

Afgelopen nacht was er opeens weer een duidelijk Voel-momentje. Bij het in slaap willen vallen realiseerde ik me dat ik natuurlijk het Voelen kon toelaten! Meteen werd mijn ademhaling dieper. Blijkbaar onderdruk/beheers ik mezelf zelfs op zulke ontspannen momenten nog steeds. Vanavond vroeg naar bed en we merken het wel weer of er nog geVoeld gaat worden.

20 juni 2018

Gisteren een mooi lesje vertrouwen gehad. Bij het begeleiden van de eerste verlichte Touwenknopen kon ik weer goed voelen hoe ik nog bezig ben met blijkbaar van alles te sturen. Het is natuurlijk prima om aanwijzingen te geven maar ik maak me nog duidelijk druk. Het lukt me nog niet om zelf ook deelnemer te zijn en me helemaal aan het spel over te geven.

Een van de deelnemers die na de Touwenknoop nog even met het verlichte touw had touwtje gesprongen nodigde me uit nog wat te drinken. Na een kwartier ontdekt hij eerst dat zijn smartphone weg is en even later blijkt ook zijn fietssleutel van de fiets waarmee hij op fietsvakantie is, niet meer in zijn broek te zitten. De fietssleutel noemt hij als een groter probleem dan de smartphone maar hij blijft opvallend laconiek. We lopen terug naar de plek waar hij touwtje heeft gesprongen en daar bel ik zijn mobiel. Die ligt daar nog. De fietssleutel ligt er niet bij maar na even zoeken wordt die in het donker ook gevonden. Ik voel me mooi geconfronteerd wat betreft vertrouwen …

18 juni 2018

Ik heb me dus niet aan mijn woord gehouden om het na een week te vertellen. Het is zomaar drie weken later …. Vandaag op het Living Village festival aangekomen alwaar ik workshops wil gaan begeleiden rond het Voelen.

27 mei 2018

Ik ga het vanaf vandaag even anders aanpakken, maar hoe precies ga ik pas over een week vertellen. Eerst ga ik ervaren hoe het gaat. Ik blijf wel mijn ervaringen noteren.

26 mei 2018

Blijkbaar vergeet ik mijn missie zomaar. Voelen kan elk moment, en ik kan er ook elk moment mee beginnen …

23 mei 2018

Mijn missie ben ik ergens al weer vergeten. Dat ik mag Voelen realiseer ik me vooral als er iets bijzonders gebeurt.

Er gebeurde nog wel iets dat mij in de buurt bracht van verdriet en tranen. Ik had graag even flink gejankt maar daarvoor kon ik er niet genoeg bij komen.

22 mei 2018

Mijn missie is om het Voelen toe te laten. Dat lukte gisteren niet echt geweldig. Ik zag mezelf allerlei bekende patronen herhalen. Patronen die volgens mijn theorie kunnen verdwijnen als het me lukt te Voelen. En misschien ging het Voelen toch wel want ik liet het allemaal behoorlijk zijn gang gaan. Ik ging er in ieder geval niet over piekeren.

Vroeg in de nacht werd ik wakker met iets dat voelde als een nieuw inzicht, ook als is het misschien iets heel vanzelfsprekends:    Woorden waarmee omstandigheden, interacties en zaken worden aangeduid blijken als een gevangenis te kunnen werken. Het sluit ook aan bij een beeld van iets hebben. Zo’n beeld belemmert dan de vrijheid. Als ik niets hoef te zijn mag ik gewoon simpelweg met mijn Voelen bezig. Tja, ook dat zijn woorden waarmee iets schijnbaar vastgelegd wordt. Het is vermoedelijk echt schijn …

21 mei 2018

Gisteren werd ik mooi geconfronteerd met iets in mij. Ik zag iemand zich heel vrij gedragen en voelde onmiddellijk gêne of schaamte. Vroeger zou ik dat gevoel niet hebben willen voelen. Dan had ik net gedaan of er niets aan de hand was of ik was er over gaan piekeren. Nu mocht ik het gewoon Voelen. Toen ik de confronterende persoon gisteravond tegenkwam kon ik het ook gewoon vertellen. En ik geloof dus dat ik dankzij het Voelen die verlegenheid naar boven kan laten komen en daarmee uiteindelijk kan laten verdwijnen als sneeuw voor de zon. (wat ik wel grappig en significant vind is dat ik het woord “gêne” eerst op internet moest opzoeken om te ontdekken dat verlegenheid een synoniem is. Ik som regelmatig een rijtje op met emoties waar we last van kunnen hebben maar verlegenheid is daar dan meestal opvallend afwezig. Tot nu.)

Nu ik het bovenstaande nog even na lees voel ik de onzekere gevoelens nog duidelijk en merk ik dat mijn ademhaling dieper wordt. Ik geloof ook dat we onze adem vaak inhouden om niet te hoeven Voelen.

20 mei 2018

Bij het wakker worden realiseer ik me meteen mijn missie. En het eerste waarvan ik vermoed dat ik nu anders doe is dat ik een stukje neuspeuter niet opeet maar het in de wc laat meespoelen. En terwijl ik dit schrijf heb ik allerlei kleine gedachten die zich aandienen. Ik realiseer me dat ik niet iets hoef met die gedachten, ik mag er alles mee maar hoef er niets mee, Voelen is mijn leidraad.

Net keek ik uit gewoonte op een nieuws-pagina en realiseerde ik me dat ik liever wat anders met mijn leven doe.

Er gebeuren wel regelmatig dingen waardoor ik nog afgeleid word. Uiteindelijk blijkt er niet veel aan de hand en kan ik altijd weer Voelen.

19 mei 2018

Het is morgen Pinksteren. En dat is misschien wel het christelijke feest dat het meest past bij het toelaten van het Voelen.

(De teksten zijn per dag van boven naar beneden te lezen. Eerst had ik de meest recente tekst bovenaan maar dat is dus veranderd)

 

Advertenties